کاش می شد لحظه را دنبال کرد آن طرف تر مرگ را پامال کرد
زندگی را در حضور قاصدک در میان نامه هایت چال کرد
پی نوشت: چقدر این شعر را دوست دارم. یادم نمی آید کی آن را گفته باشم، باید هشت سالی از زمان سرودنش گذشته باشد اما همچنان برایم تازگی دارد و زندگی را برایم معنی می کند. دنبال کردن لحظه ها سخت است و پامال کردن مرگ از آن سخت تر، اما دامنه دراز آرزوها تو را به جایی می رساند که تنها به فکر ناز کردن قاصدک ها برای فرستادن پیغامت هستی. بارها این شعر را در وبلاگم نوشته ام.. غزلی پنج بیتی است که همیشه دو بیت اولش یادم می ماند.... و این روزگار همچنان بر مدار میل خودش می گردد و ما هم چه دیوانه وار به دنبال این موج پر آب طی طریق می کنیم... نامه هایی که به مقصد رسیدنشان سخت است و دل هایی که خود را در میان باغا آرزوها رها کرده اند...
+ نوشته شده در یکشنبه 23 فروردین1388ساعت 19:3 توسط کریم جعفری
|
